αύξηση μεγέθους επαναφορά μείωση μεγέθους Αποσύνδεση

«Γονατίζουν» οι εξωσχολικές δραστηριότητες τους μαθητές

του Στράτου Στρατηγάκη

 

Δημοσιεύτηκε 21/9/2008

 

Το ξεκίνημα της νέας χρονιάς βρίσκει τους μαθητές, ιδιαίτερα τους μικρότερους, να κουβαλούν με δυσκολία την ασήκωτη σχολική τσάντα και  τους γονείς να ξοδεύονται για τα απαραίτητα σχολικά. Είναι μεγάλος ο τζίρος των σχολικών, τέτοιος που προσελκύει καταστήματα παιγνιδιών ακόμα και πληροφορικής. Η έναρξη των εξωσχολικών δραστηριοτήτων γίνεται αυτό τον καιρό. Εδώ υπάρχει ένα μεγάλο θέμα. Υπάρχει μια μανία των γονέων να φορτώνουν τα παιδιά με υπερβολικό πλήθος δραστηριοτήτων, που, τελικά, λειτουργεί εις βάρος των παιδιών τους.
Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Ο Έλληνας μαθητής έχει τις περισσότερες διδακτικές ώρες από τους μαθητές των άλλων χωρών. Μέσα στην πρώτη τριάδα των χωρών με τις περισσότερες διδακτικές ώρες σε όλες τις ηλικίες και πρωτιά στην ηλικία των 15 ετών. Κι αν χάνονταν μέχρι τώρα ώρες διδασκαλίας λόγω της ανικανότητας του Υπουργείου Παιδείας, όπως περίτρανα αποδείχθηκε φέτος που λειτούργησαν σωστά τα πράγματα,  εκτός από τις σχολικές δραστηριότητες υπάρχουν και οι εξωσχολικές δραστηριότητες που  έρχονται να συμπληρώσουν το ήδη επιβαρημένο πρόγραμμα των παιδιών μας, μέχρις εξαντλήσεως των παιδιών και των οικογενειών τους.
Οι μαθητές κάνουν έξω (από το σχολείο) μαθηματικά, φυσική, γλώσσα, πληροφορική, ξένες γλώσσες μέχρι και γυμναστική κάνουν έξω, γιατί τότε έρχονται εδώ, διαμαρτυρόταν ένας καθηγητής σ’ ένα σχολείο.
Μαθητές ρομποτάκια, γονείς - ταξιτζήδες τρέχουν πάνω – κάτω, κυνηγώντας το χρόνο χάνουν τη γνώση. Προσέξτε στον πίνακα τις ώρες διδασκαλίας στη Φινλανδία, την Κορέα, που πρωτεύουν στο διαγωνισμό PISA. Είναι πολύ λιγότερες από τις δικές μας. Χωρίς να θεωρώ απόλυτο κριτήριο το διαγωνισμό PISA, υπάρχει μεγάλη διαφορά από εμάς που μόνιμα καταλαμβάνουμε τις τελευταίες θέσεις. Καταλαβαίνετε τι γίνεται όταν υπολογίσουμε και τις απογευματινές δραστηριότητες.

Γιατί τα φορτώνουμε;

Η ελληνική οικογένεια πάντα πίστευε ότι η μόρφωση των παιδιών της είναι το διαβατήριο κοινωνικής και οικονομικής ανόδου. Δεν αντιμετωπίζει τη γνώση ως αξία, αλλά ως μέσον. Εύκολα φαίνεται αυτό από το θαυμασμό της στους αγράμματους πλούσιους που δεν μπορούν ούτε να μιλήσουν. Ακριβώς λοιπόν επειδή η γνώση αντιμετωπίζεται ως μέσον και όχι ως σκοπός, γι’ αυτό οι νέοι μας μετατρέπονται σε κυνηγούς πτυχίων. Αγγλικά, Γαλλικά, Γερμανικά, πληροφορική, μουσική, το πτυχίο του πανεπιστημίου, το μεταπτυχιακό και τελειωμό δεν έχει το κυνήγι των πτυχίων. Εντείνεται αυτό με την διεθνή εμπορευματοποίηση της εκπαίδευσης. Τα παιδιά μας γίνονται καλοί συλλέκτες πτυχίων, πάκο τα πτυχία στα βιογραφικά. Κάποτε ένας καθηγητής πανεπιστημίου, μεγάλος σε ηλικία, έλεγε: «ευτυχώς που πρόλαβα και έγινα καθηγητής γιατί με τα πτυχία που έχουν οι νέοι σήμερα ούτε για κλητήρα δε θα με προσλάμβαναν.»

Οι συνέπειες

Οι συνέπειες είναι καταστροφικές, παρότι πολλοί γονείς κάνουν ότι δεν τις βλέπουν. Φτάνουν παιδιά της Α Γυμνασίου να ξεκινούν το διάβασμα για τα μαθήματα της επομένης μετά τις 9 το βράδυ, ήδη εξαντλημένα από την παρακολούθηση καμιά δεκαριά ωρών μαθήματος. Ο χρόνος που αφιερώνουν στη μελέτη, που τελικά αυτή οδηγεί στη γνώση, είναι ελάχιστος με αποτέλεσμα να μη μαθαίνουν. Από τα 100.000 περίπου παιδιά που ξεκινούν στην πρώτη Δημοτικού κάθε χρόνο, λιγότεροι από τους μισούς καταφέρνουν να περνούν απλώς τη βάση του 10, δηλαδή να τελειώνουν με στοιχειώδη επιτυχία τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Και όλη αυτή η αποτυχία… επιτυγχάνεται με πολύ κόπο και μεγάλο κόστος σε χρόνο και χρήμα. Οι γονείς - ταξιτζήδες, που πηγαινοφέρνουν τα παιδιά τους από το γυμναστήριο, στα αγγλικά ξοδεύουν το χρόνο τους στα μποτιλιαρίσματα που προξενούν, τα χρήματά τους σε διάφορες δραστηριότητες των παιδιών τους, πολλές φορές χωρίς νόημα, σε βενζίνες και συντήρηση αυτοκινήτου. Τα έξοδά τους φτάνουν πολλές φορές και τα 500€ το μήνα, για δύο παιδιά Δημοτικού ή ένα Λυκείου.
Σίγουρα κάποιες δραστηριότητες είναι απαραίτητες, είτε γιατί το σχολείο είναι ανίκανο να μάθει στα παιδιά μας Αγγλικά και υπολογιστές, είτε γιατί ο ρυθμός ζωής στην πόλη δεν επιτρέπει στα παιδιά να κινηθούν σύμφωνα με τις απαιτήσεις ενέργειας της ηλικίας τους, οπότε το γυμναστήριο γίνεται απαραίτητο.
Το ζήτημα είναι να βρίσκεται η ισορροπία ανάμεσα στις δραστηριότητες, το διάβασμα και τον ελεύθερο χρόνο, ναι πρέπει να υπάρχει και αυτός, γιατί βοηθά στην κοινωνικοποίηση του παιδιού και στην ανάπτυξη της προσωπικότητάς του.
Για να συνοψίσουμε λοιπόν πρέπει τα παιδιά μας να έχουν χρόνο για διάβασμα, γιατί έτσι κατακτούν τη γνώση κι όχι παρακολουθώντας πολλές ώρες μάθημα, πρέπει να έχουν ελεύθερο χρόνο για να καλλιεργήσουν την προσωπικότητά τους και τις κλίσεις τους και πρέπει να έχουν και κάποιες δραστηριότητες γιατί το σχολείο δεν είναι ικανό να καλύψει τις ανάγκες τους. Αναζητήστε τη δική σας ισορροπία για το καλό των παιδιών σας.

 

Ώρες συνολικής διδασκαλίας το χρόνο

 

7-8 ετών

9-11 ετών

12-14 ετών

15 ετών

Αγγλία

880

900

900

760

Φινλανδία

530

654

796

858

Γαλλία

918

894

959

1042

Γερμανία

627

777

872

897

Ελλάδα

864

928

998

1089

Ουγγαρία

555

624

717

763

Ιρλανδία

941

941

848

802

Ιταλία

990

957

1016

1069

Ιαπωνία

707

774

869

-

Κορέα

612

703

867

1020

Ολλανδία

940

1000

1067

-

Νορβηγία

599

713

827

855

Πορτογαλία

855

849

880

821

Ισπανία

793

794

956

979

Σουηδία

741

741

741

741

Τουρκία

720

720

791

959

Μέσος όρος ΟΟΣΑ

769

814

898

911

Μέσος όρος ΕΕ-19

785

826

893

892

Πηγή ΟΟΣΑ

© Στράτος Στρατηγάκης.

© Στράτος Στρατηγάκης